Najdawniejsza przeszłość miasta i jego okolic związana jest z polskością. Przynależność okolic Szprotawy do słowiańskich plemion pogańskich potwierdziły źródła pisane z IX i X wieku (tzw. Geograf Bawarski). Śląski Niemiec, historyk Joachim Cureus pisał w 1571 roku, że nazwa Szprotawa i nazwy okolicznych wsi są polskie. Także inny Niemiec, Mateusz Merla w swej topografii Śląska wydanej w 1960 roku twierdził, że nazwa Szprotawa jest polska.
Także znany niemiecki historyk Felix Matuszkiewicz autor monografii Szprotawy wydanej w 1908 roku pisząc o lokacji miasta wyraźnie stwierdzić, że koloniści niemieccy przybyli do „bis dahin polnischen Sprottau” (dotąd polskiej Szprotawy) i nazywa Szprotawę „die Uralte slavische Ortschaft” (prastara słowiańska miejscowość). Podkreśla wyraźnie, że koloniści niemieccy rozpoczęli budowę miasta tam gdzie wcześniej istniała polska osada.
Także znany niemiecki historyk Felix Matuszkiewicz autor monografii Szprotawy wydanej w 1908 roku pisząc o lokacji miasta wyraźnie stwierdzić, że koloniści niemieccy przybyli do „bis dahin polnischen Sprottau” (dotąd polskiej Szprotawy) i nazywa Szprotawę „die Uralte slavische Ortschaft” (prastara słowiańska miejscowość). Podkreśla wyraźnie, że koloniści niemieccy rozpoczęli budowę miasta tam gdzie wcześniej istniała polska osada.